خداحافظی

درخت جانم، عزیز دلم!

من هم که نگویم، خودت میدانی چقدر خاطرت عزیز است...

ولی راستش، احساس میکنم نیاز به نو شدن دارم...

 نه آنکه خیال کنی فراموشت کنم، یا از آن بدتر، انکارت... نه، تو همیشه عزیزی و به یاد ماندنی...

دوستت دارم

که روزهای سختم را بیشتر سنگ صبور بودی تا روزهای خوشی را همراه...

ممنونم که غر زدن های همیشگی م را تحمل کردی... ممنونم که شاخه هات را، عین شانه پایین آوردی، تا مرهمی باشند...

درختکم... برایم دعا کن که بالنده باشم...انسان باشم...

اگر جایی، نهالی کاشتم، مطمئن باش خبرت میکنم

دوستت دارم

/ 3 نظر / 31 بازدید
afarin

manam khabar kon

زهرا.م

خوش و روبه‌راه باشی عرفانه :*

حدیث

دیگه رفتی؟:(