چهل و هشت:حاشیه به علاوه هزیان

گوشه ی کاغذ مینویسم: "بقای انگولار ممنتوم"

نگاهش میکنم. انگار سیاهی کلمات باهام حرف میزند:" خدا را، پیش از آنکه چیزی بنویسی بیشتر نگاهم کن!"

چند ثانیه ای نگاه میکنم. "انگولار ممنتوم".  همه ی حماقت دوست داشتنی ای که توی "ممنتوم" هست به کنار، "انگولار" یاد "انگور" میاندازدم و گوریل انگوری!! میخندم. بلند. خدایی جان، شکرت... 

* بعدا نوشت: آدمی که ارزیابی را عرضیابی مینویسد، بعید نیست که هذیان را هزیان بنویسد!!

/ 2 نظر / 6 بازدید
ساناز

جانم[خنده] تکانه ی زاویه ای را برای انطور موارد ساخته اند.

زهرا

هزیان یا هذیان؟ منم فقط یاد انگور افتادم. اونم یاقوتی. هوس کردم عرفانه....